ساخته شده در کارگاه، مونتاژ شده در تونل: بررسی چارچوب کینکای در پروژه‌های تونل خانگی

محدوده قاب Qinkai در پروژه‌های تونل داخلی-3
محدوده قاب Qinkai در پروژه‌های تونل داخلی-1

شرکت صنعتی چینکای شانگهای اعلام کرد که کل فرآیند را از طراحی محصول تا تامین کارخانه در پروژه‌های تونل داخلی، تامین لوله‌ها، تکیه‌گاه‌های قاب فولادی، اجزای قاب نهایی و اتصالات، بر عهده خواهد گرفت.

مسیر کابل تونل، یک مسیر ساختمانی با سقف روی آن نیست. این مسیر در جایی نصب می‌شود که فضا ثابت باشد، دسترسی در یک جهت باشد، رطوبت مداوم باشد و خود محیط کار، محدودیت اصلی در نحوه نصب مواد باشد. محدوده‌ای که Qinkai در نظر گرفته است، سیستم فولادی و لوله‌ای را پوشش می‌دهد که کابل را در امتداد مسیر حمل و محافظت می‌کند - طراحی شده برای تونل، همانطور که بررسی شده، در یک کارگاه ساخته شده و در شرایطی حمل می‌شود که نیاز به مونتاژ دارد نه ساخت و ساز زیرزمینی.

تونل هندسه را تعیین می‌کند، نه نقشه را

تراز منحنی، بُعد اسمی را نمی‌پذیرد.

مسیرهای کابل در امتداد تونل قرار دارند و تونل در یک خط مستقیم حرکت نمی‌کند. در یک تراز منحنی، تکیه‌گاه‌ها در فواصلی در امتداد یک قوس قرار می‌گیرند و سطحی که آنها به آن متصل می‌شوند - چه یک آستر قطعه‌ای باشد و چه یک آستر درجا ریخته‌گری شده - هرگز یک مبنای کامل نیست. اتصالات حلقه‌ای، خطوط اتصال و تلرانس‌های ساخت به این معنی است که سطح اتصال از موقعیتی به موقعیت دیگر متفاوت است. یک قاب که با ابعاد اسمی طراحی شده است، روی برخی از آنها به درستی و روی بقیه به اشتباه قرار می‌گیرد.

این راه حل بیشتر رویه‌ای است تا هوشمندانه: بسته قاب را بر اساس یک بررسی از آستر در حین ساخت طراحی کنید، و به مونتاژ تنظیمات کافی بدهید تا آنچه را که بررسی نمی‌تواند ثبت کند، جذب کند. این کار فقط در صورتی انجام می‌شود که طرفی که تکیه‌گاه‌ها را طراحی می‌کند، طرفی باشد که باید آنها را بسازد.

سطح اتصال متعلق به پیمانکار عمران است

کانال‌ها، صفحات یا لنگرهای تعبیه‌شده که قاب‌ها از آنها آویزان هستند، معمولاً ماه‌ها قبل از نصب سیستم نگهدارنده کابل، توسط بسته عمرانی یا آستری قرار داده می‌شوند. اگر موقعیت آنها تغییر کند، بسته نگهدارنده باید این تغییر را تحمل کند. وقتی بسته نگهدارنده توسط یک تأمین‌کننده طراحی و ساخته می‌شود، این تغییر در نقشه کارگاهی لحاظ می‌شود. وقتی اینطور نباشد، با مته چکشی در یک فضای محدود بررسی می‌شود که کندترین و غیرقابل تأییدترین روش برای ایجاد سوراخ در تونل است.

این شرکت اعلام کرد: «طراحی چارچوب برای نقشه‌برداری تا زمانی که شاهد سوراخ کردن یک لایه در ارتفاع اشتباه توسط یک گروه نباشید، یک گام اضافی به نظر می‌رسد.»

هیچ چیز در زیر زمین جوش داده نمی‌شود

اجزای قاب تکمیل‌شده به عنوان یک استراتژی کار گرم

جوشکاری در داخل تونل امکان‌پذیر و تقریباً همیشه پرهزینه است. این کار نیاز به تهویه، آتش‌نشانی، پنجره مجوز و تیمی دارد که در فضایی کار می‌کنند که همزمان توسط سایر حرفه‌ها نیز استفاده می‌شود. هر جوشکاری که بتواند به کارگاه منتقل شود، این هزینه را از برنامه حذف می‌کند.

این نقش اجزای قاب نهایی است: قاب‌ها در کارگاه مونتاژ، جوش داده و پوشش داده می‌شوند تا کار زیرزمینی به پیچ و مهره و موقعیت‌یابی تبدیل شود. پوشش نیز مفید است. پرداختی که در حمام گالوانیزه یا خط پوشش اعمال می‌شود، لبه‌ها و جوش‌ها را به طور یکنواخت پوشش می‌دهد، در شرایطی که ضخامت قابل اندازه‌گیری و ثبت باشد - برخلاف لبه برش خورده که با دست در سطح تماس پیدا می‌کند، که نقطه شروع خوردگی است.

چه چیزی باید در بسته‌بندی دوام بیاورد؟

دسترسی به جبهه تونل معمولاً یک طرفه و اغلب باریک است، از طریق یک پورتال، یک شفت یا خود تونل. جعبه‌ها باید با مسیر دسترسی متناسب باشند، به اندازه کافی برای تجهیزات بالابر موجود سبک باشند و به ترتیبی که نصب انجام می‌شود، بسته‌بندی شوند. فضای ذخیره‌سازی در جبهه محدود است، بنابراین موادی که زود می‌رسند، به موادی تبدیل می‌شوند که باید محافظت شده و دو بار جابجا شوند.

این شرکت اعلام کرد: «جعبه بخشی از طراحی است. اگر نتواند به صورت برسد، یک قاب بی‌نقص هنوز یک تأخیر است.»

چهار مورد مورد نظر

لوله‌ها: لوله، مسیری را که کابل از سیستم سینی خارج می‌شود، حمل می‌کند: به داخل اتاق‌های تجهیزات، از میان دیوارها، شفت‌های بالا و در بخش‌هایی که سینی باز مناسب نیست. در یک تونل، اولویت با حفاظت و تداوم است، زیرا تعویض یک بخش کابل در داخل یک تراز محصور، نوع کاری متفاوتی از تعویض آن در یک اتاق کارخانه است.
تکیه‌گاه‌های قاب فولادی: اینها قاب‌های تحمل‌کننده بار هستند که سینی‌ها را در امتداد دیوار یا تاج حمل می‌کنند و به آستر متصل شده‌اند. دهانه، بار و ارتعاش، همگی در طراحی دخیل هستند - ارتعاش ناشی از ترافیک، و در تونل‌های برق‌دار، نیاز به حفظ سلامت الکتریکی سیستم نگهدارنده به جای ایجاد مسیر جریان سرگردان.
اجزای قاب تکمیل شده: پیش‌ساخته، روکش‌دار و آماده تحویل برای تعمیر، به طوری که کار در سطح، مونتاژ است. اینجاست که تفاوت هزینه کارخانه در مقابل تونل بیشترین است و جایی که ثبات ابعادی در یک دسته بیشترین اهمیت را دارد: قابی که 10 میلی‌متر بیرون باشد، در کارگاه مشکل‌ساز است و در تونل یک شیفت کاری از دست می‌رود.
کانکتورها: سخت‌افزار رابطی که قاب‌ها، سینی‌ها و گیره‌های مجرا را به یک سیستم متصل می‌کند. دو چیز تعیین می‌کند که آیا این سیستم کار می‌کند یا خیر: یک سیستم سوراخ که در کل بسته مشترک است، بنابراین قطعات بدون تنظیم جفت می‌شوند، و جفت شدن مواد که باعث ایجاد سلول خوردگی بین یک قاب گالوانیزه و یک ثابت‌کننده در یک فضای دائماً مرطوب نمی‌شود.

این شرکت اعلام کرد: «هر کانکتور تصمیمی است در مورد اینکه چه کسی مالک رابط است. ما ترجیح می‌دهیم آن را در طرح داشته باشیم تا اینکه آن را از ظاهرش کشف کنیم.»

ارائه خدمات در مقابل پیشرفت یک طرفه

نصب در تونل در یک جهت پیش می‌رود، بنابراین تحویل نیز باید با آن پیش برود. مواد را نمی‌توان ۸۰۰ متر داخل یک تونل ناتمام بدون هزینه چید: باید محافظت شود، جابجا شود و سپس دوباره جابجا شود. چیزی که سایت نیاز دارد یک برنامه تولید است که به صورت ترتیب رسیدن بیان می‌شود - کدام جعبه، در کدام پورتال، در کدام شب، برای کدام بخش از مسیر.

مستندات نیز با همین منطق همراه جعبه‌ها ارسال می‌شوند. سوابق پوشش، گزارش‌های بازرسی و لیست‌های بسته‌بندی باید در سطحی که مواد نصب می‌شوند قابل استفاده باشند، زیرا سوابقی که در یک فضای محدود قابل تولید نباشند، به اندازه یک براکت گم‌شده مشکل‌ساز هستند.


زمان ارسال: ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶