در سال ۲۰۱۹، شرکت صنعتی شانگهای کینکای اولین سفارش در تاریخ خود را به ارزش بیش از ۱۰ میلیون یوان پذیرفت: پروژه سینی کابل در فرودگاه هنگ کنگ، شامل لوله‌ها، مقاطع فولادی، قطعات سفارشی و لوازم جانبی. این سفارش در کارخانه‌ای به مساحت ۶۰۰۰ متر مربع اجرا شد.
در داخل شرکت، اهمیت آن سفارش هرگز به اندازه ارزش آن نبوده است. این نقطه‌ای است که یک تأمین‌کننده متوجه می‌شود که آیا می‌تواند پروژه‌ای با آن اندازه را از ابتدا تا انتها - خرید، ساخت، تکمیل، مستندسازی و تحویل - بدون یک کارخانه بزرگتر انجام دهد یا خیر.
سفارش شامل چه مواردی بود
۱. لوله‌ها.محافظت مکانیکی و مسیریابی برای کابل‌ها هنگام عبور از مناطقی که دسترسی به آنها کنترل شده و کار در فضای باز دشوار است. در یک فرودگاه، مسیرهای لوله‌کشی به جای کوتاه‌ترین مسیر، در اطراف مناطق محدود و پنجره‌های کاری برنامه‌ریزی می‌شوند.
۲. مقاطع فولادی.اعضای باربر که مسیرهای کابل را از سازه ساختمان جدا نگه می‌دارند. کار فرودگاه به ندرت از یک قاب تمیز شروع می‌شود: تکیه‌گاه‌ها اغلب برای مطابقت با سازه موجود طراحی می‌شوند، با موقعیت‌های سوراخ که از آن پیروی می‌کنند.
۳. اجزای سفارشی.قطعاتی که یک مسیر استاندارد را برای یک ساختمان خاص مناسب می‌کنند - آفست‌ها، ترنزیشن‌ها، براکت‌های غیر استاندارد و مونتاژهای ساخته شده طبق نقشه.
۴. لوازم جانبی.بست‌ها، گیره‌ها و سخت‌افزار رابط که سیستم را می‌بندند و پس از آن آن را قابل استفاده نگه می‌دارند.
یک فرودگاه کاتالوگ نمی‌خرد. چیزی که باعث می‌شود این محدوده کار کند، نسبت مواد استاندارد به قطعات سفارشی و نظم و انضباط طراحی است که این دو را با یکدیگر سازگار نگه می‌دارد.
چرا ساخت فرودگاه از یک کارخانه در فضای سبز دشوارتر است؟
فرودگاه‌ها تعطیل نمی‌شوند. کار کابل‌کشی در داخل ساختمانی انجام می‌شود که در همان روز مسافران و حرکت هواپیماها را مدیریت می‌کند، که تقریباً هر فرض برنامه‌ریزی را تغییر می‌دهد. دسترسی برنامه‌ریزی و کنترل می‌شود. بازه‌های زمانی کار کوتاه هستند. مواد باید در مسیرهای مشخص جابجا و انبار شوند. هرگونه الزام عملکرد در برابر آتش یا تأیید مواد باید قبل از ساخت مواد، نه زمانی که به گیت می‌رسند، حل و فصل شود.
آب و هوای ساحلی و مرطوب و طول عمر مفید اندازه‌گیری شده بر حسب دهه را اضافه کنید، و همانطور که قابل پیش‌بینی است، مشخصات فنی بر حفاظت در برابر خوردگی و سوابقی که هنوز هم می‌توان سال‌ها بعد در طول ممیزی آنها را خواند، تکیه می‌کند.
برای یک تأمین‌کننده، نتیجه عملی این است که سفارش نمی‌تواند به عنوان یک صف تولید اجرا شود. بلکه باید طبق برنامه تحویلی که سایت تعیین می‌کند، اجرا شود.
برای سرپا نگه داشتن سفارشی به آن بزرگی چه چیزی لازم بود؟
در سفارش اولیه با این مقدار، محدودیت‌های الزام‌آور به همان اندازه که فنی هستند، داخلی نیز هستند. مواد باید قبل از پرداخت، سفارش داده و پردازش شوند. پوشش و پرداخت باید برای مطابقت با بازه‌های تحویلی که سایت می‌تواند بپذیرد، دسته‌بندی شوند. قطعات باید قبل از اجرای یک دسته، نه پس از بسته‌بندی، با نقشه‌ها مطابقت داده شوند. هر محموله باید حاوی سوابقی باشد که گیرنده برای تأیید آنچه که تازه دریافت کرده است، به آن نیاز دارد.
از یک کارخانه ۶۰۰۰ متر مربعی، این یک مشکل تعیین توالی است نه یک مشکل ظرفیت: مواد اولیه وارد می‌شوند، کار انجام می‌شود و هیچ محفظه‌ای در لحظه نامناسب بیکار نمی‌ماند.
ترتیب کارها بعداً چه تغییری کرد؟
این شرکت اعلام کرد: «اولین سفارش با این حجم، نتیجه فروش نیست، بلکه یک آزمایش سیستم است. کنترل نقشه، بچینگ، سوابق تکمیل، برنامه بسته‌بندی - همه اینها باید قبل از رسیدن سفارش دوم وجود می‌داشتند. این چیزی است که در واقع در سال ۲۰۱۹ حاصل شد.»
از آن زمان تاکنون، ترکیب محصولات تغییر چندانی نکرده است. لوله‌ها، مقاطع فولادی، قطعات و لوازم جانبی سفارشی هنوز ستون فقرات پروژه‌های این شرکت، از نیروگاه‌های فتوولتائیک گرفته تا نیروگاه‌های حرارتی خانگی، هستند. آنچه تغییر کرده، محل انجام طراحی و نحوه مستندسازی مواد هنگام ارسال است.
فرودگاه از آن زمان تاکنون پابرجا نمانده است
فرودگاه هنگ کنگ قبل و بعد از سفارش سال ۲۰۱۹ در حال توسعه مداوم بوده است. طبق گزارش ACI آسیا-اقیانوسیه، سیستم سه باندی آن در نوامبر ۲۰۲۴ راه‌اندازی شد و اکنون در حال بهره‌برداری است و نظارت زیست‌محیطی در مرحله ساخت‌وساز برای گسترش فرودگاه هنوز برای سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ به اداره حفاظت از محیط زیست هنگ کنگ گزارش می‌شد.
این محیطی است که این دسته از مشاغل در آن زندگی می‌کنند: فرودگاهی که هرگز تعطیل نمی‌شود، به ندرت تکمیل می‌شود و در حین ادامه فعالیت‌ها، حول محور خود بازسازی می‌شود.
زمان ارسال: ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶